Zasada działania
Maszyna ta składa się z trzech jednostek klasyfikacyjnych: Jednostka I jest jednostką klasyfikującą, składającą się z napędu I, zespołu wału napędowego I, wspornika drążka kierowniczego I, rury zasilającej, stożka zbierającego materiał gruby, spirali wlotu powietrza, wirnika I i płyty klasyfikacyjnej. Jednostka II to jednostka klasyfikująca proszek średniogruby, składająca się z napędu II, elementów przekładni napędu II, łopat stojana I, wirnika II, stożka zbierającego gruby proszek, dolnej obudowy, środkowej obudowy, wspornika drążka kierowniczego m, średniego stożka zbierającego proszek, skrzynki napowietrzającej, komory powietrznej, stożka prowadzącego materiał i cyklonu. Trzy jednostki klasyfikacyjne są połączone w system smarowania, którego łożyska są smarowane smarem i uszczelniane uszczelkami olejowymi i powietrznymi z gumową ramą.
Część obudów wyposażona jest w uszczelnienia powietrzne i drzwi inspekcyjne. Do wlotu powietrza i kolankowego wylotu obudowy przymocowane są płytki porcelanowe. Rura zasilająca, łopatki stojana i inne elementy są spawane z materiału odpornego na zużycie. Zbiornik jest wyposażony w odporną na zużycie wykładzinę chroniącą przed zużyciem. Górna część komory powietrznej podtrzymuje ciężar silnika, reduktora i wspornika połączonego z głównym wałem klasyfikatora. Wirnik mocowany jest do wału głównego za pomocą wpustu.
Na wlot klasyfikatora podawany jest materiał z prasy technologicznej lub młyna pionowego. Obracająca się tarcza rozpraszająca śmigła wyrzuca materiał w stanie rozproszonym w kierunku nieruchomego zakrzywionego kowadła odbiorczego (płyty rozdrabniającej). Powietrze wpływa do spirali stycznie przez wlot powietrza, gdzie materiał jest rozpraszany przez tarczę rozpraszającą i kowadło, poddając się pierwotnej klasyfikacji w wirującym strumieniu powietrza.
Po klasyfikacji wstępnej cząstki większe niż 0,15 mm dostają się do stożka zbierającego materiał gruby. Cząstki mniejsze niż 0,15 mm są unoszone przez strumień powietrza w górę do strefy klasyfikacyjnej pomiędzy łopatkami stojana I a otworem wirnika. Tam siła odśrodkowa wirującego strumienia powietrza i dośrodkowa siła oporu strumienia powietrza prowadzą do klasyfikacji wtórnej.
Po wtórnej klasyfikacji cząstki większe niż 0,045 mm wpadają do stożka zbierającego gruboziarnisty proszek. Cząstki mniejsze niż 0,045 mm są przenoszone w górę przez strumień powietrza do strefy klasyfikacyjnej pomiędzy łopatkami stojana II a wirnikiem m w celu dalszej klasyfikacji trzeciorzędowej.
Po trzech rundach sortowania cząstki większe niż 0,02 mm wpadają do średniego stożka zbierającego proszek. Cząstki mniejsze niż 0,02 mm są transportowane przez strumień powietrza przez środek wirnika i odprowadzane przez skrzynkę powietrzną i kanały do kolektora pyłu w celu zebrania.
Maszyna ta pracuje pod podciśnieniem. Powietrze sortujące może być powietrzem zapylonym, powietrzem zewnętrznym lub mieszaniną obu. Gazy pierwotne i wtórne wchodzą do klasyfikatora stycznie przez odpowiednie wloty powietrza.